شمارهٔ ۴ جویای تبریزی
جویای تبریزی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
هر قدر خاطرم ز کس رنجد
خامشی پیشهٔ زبان من است
شعر گفتن به کیش من در هجو
هتک ناموس حضرت سخن است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به احساسات درونی خود اشاره میکند و بیان میکند که هرگاه از کسی رنجیدهخاطر شود، تصمیم میگیرد سکوت اختیار کند. او همچنین تأکید میکند که شعر گفتن به روش خود، اگر به تمسخر باشد، تحقیر مقام و حرمت کلام و شعر است.