شمارهٔ ۴۱ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر اشاره می‌کند که محبوبش بدون هیچ دردی، هرگز نتوانسته است دل او را شاد کند. او از دیگران می‌خواهد که انتظار گرمی و محبت از چهره‌های سرد و بی‌احساس نداشته باشند و از تکرار دل‌شکستگی‌ها جلوگیری کنند.