شمارهٔ ۴۲ جویای تبریزی
جویای تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با آنکه فتاده ام به راهش چون گرد
یکبار به سهو هم مرا یاد نکرد
هی هی چه بلا شوخ دل آزار است او
الله چه بی مروت است آن بی‌درد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به احساس ناامیدی و غم خود اشاره می‌کند. او اگرچه در راه عشق و محبت افتاده، اما معشوق حتی یک بار هم به او فکر نکرده است. شاعر از بی‌رحمی و بی‌مروتی معشوق و درد و رنجی که این وضعیت به او می‌دهد، ابراز شکایت می‌کند.