شمارهٔ ۵۱ جویای تبریزی
جویای تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل گر ز گداز آینه سان خواهد شد
چون آب سراپای روان خواهد شد
مانندهٔ شمع تن دهد هر که به عشق
البته که رفته رفته جان خواهد شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به توصیف حالتی می‌پردازد که در آن دل انسان با عشق دگرگون می‌شود. دل مانند آینه زنده و شفاف می‌شود و احساساتی چون عشق را به تندی احساس می‌کند. در این حالت، انسان مانند شمع به عشق خود جان می‌دهد و در طول زمان، این عشق موجب رشد و تحولی در روح او می‌شود.