شمارهٔ ۷ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به طلب و عشق الهی اشاره دارد. ابتدا بیان می‌کند که خداوند خواهان طلب الهی است و نعمت آگاهی بی‌پایان است. سپس نشان می‌دهد که آیا درد ناشی از طلب و عشق به وصل الهی می‌تواند به واسطه نوشیدن شربت وصل کاهش یابد؟ در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که مانند ماهی که در دریا همیشه تشنه است، انسان نیز همواره به دنبال وصال الهی و رفع تشنگی روحی خود است.