نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۲ - فی الامیر الاسفهسلّار مؤیّدالدّین اتابک یزد کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل / قصاید / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

سرورا در خدمتت کردم سفر

تا شوم از دیگران منظورتر

خود ندانستم گزین گونه شوم

دم بدم ز انعام تو مجهورتر

آنکه ترک خدمتت کردست هست

سعی او از سعی ما مشکورتر

وآنکه شد با دشمنت همداستان

نزد تو می بینمش معذورتر

آنکه در خانه مقیمست از تو هست

در بزرگی هر زمان مشهورتر

وانکه در خوارزم هم پهلوی تست

هست هر ساعت بجان رنجورتر

زین سپس کوشیم ما نیز اندر آن

تا که باشیم از جنابت دورتر

تو چو خورشیدی و ما همچون هلال

هر چه از تو دورتر پر نورتر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره خدمت به خداوند و اهمیت آن در زندگی انسان‌هاست. شاعر می‌گوید که هر چه بیشتر از خداوند دور شویم، نیاز به خدمت و عبادت بیشتر احساس می‌شود. او به تفاوت وضعیت افرادی که خدمت به خدا را ترک کرده‌اند و افرادی که با دشمنان او هم‌نظر هستند، اشاره می‌کند و آن‌ها را از نظر محبوبیت و نزدیکی به خداوند مقایسه می‌کند. همچنین، شاعر بیان می‌کند که هر چه از خداوند دورتر باشیم، در واقع نور بیشتری از او خواهیم گرفت، شبیه به هلال که هر چه از خورشید دور شود، نورش بیشتر می‌شود.