شمارهٔ ۹۹ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
گرچه در عقل ناپسندیده ست
هجو کان روی در طمع دارد
هجو آنکس ز واجبات بود
کو حق من به من بنگذارد
غم آزار انکسی بخورم
که مرا بی سبب بیازارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، شاعری به نقد کسی می‌پردازد که به خاطر طمع، به هجو و سرزنش دیگران می‌پردازد. او بر این باور است که این نوع هجو ناپسند است و تنها در مورد کسی سزاوار است که حق او را نادیده بگیرد. شاعر همچنین از غم و آزار کسانی که بدون دلیل به او آسیب می‌زنند، سخن می‌گوید.