شمارهٔ ۱۸۶ - ایضا له کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
ز وجود عام تو ای شاه شرع حاصل من
اگر نباشد بسیار اندکی باید
درین مقام که امروز جاه و دولت تست
ترا نظر بهمه عمرو و زیرکی باید
مرا ز کوی عتابی که نیستش سروبن
سوی قضای رضای تو میلکی باید
ز لطفها که ترا بر مخالفان خودست
مرا که مخلصم آخر ز صد یکی باید
ز نکبتی که مبادا، چوبی نصیب نیم
ز دولتی که فزون باد، چیزکی باید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تمجید و ستایش از مقام و قدرت یک پادشاه است. شاعر بیان می‌کند که وجود پادشاه برای او بسیار ارزشمند است و حتی با وجود مشکلات و تهدیدها، باید به او نگاه کرد. او از لطف‌هایی که پادشاه به مخالفانش می‌کند صحبت می‌کند و به نوعی خود را مخلص و وفادار به او معرفی می‌کند. در نهایت، شاعر نگرانی خود را از مشکلات و ناملایمات ابراز می‌دارد و اشاره می‌کند که در این دنیا، رسیدن به نعمت‌های کوچک نیز از دولت پادشاه است.