شمارهٔ ۲۰۱ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
ای دل سیه لطیف دیدار
وی سیم تن خجسته آثار
از تیغ و قلم نه یی تو خالی
خالی نبود ز تیغ سردار
از حقّۀ تو نگار گیرد
مشّاطۀ نیکوان افکار
ز آب دهن تو زنده گردد
ماهی که بود جماد کردار
گاهی دهن توناف آهو
گاهی شکم تو پیلة مار
باشی همه ساله سرفکنده
ز اندیشۀ مشک و سیم بسیار
دارند همیشه بر کنارت
با آنکه گرانی وسیه کار
مرغی که توزقّۀ کردی او را
پا شد گهر و شکر زمنقار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی‌ها و لطافت‌های یک معشوق می‌پردازد. شاعر به ویژگی‌های ظاهری و باطنی معشوق اشاره می‌کند و او را به عنوان کسی معرفی می‌کند که در دل‌ها و خیال‌ها اثر می‌گذارد. او از تأثیر قدرت و قلم اشاره می‌کند و به تلاش‌های دیگران تصریح می‌کند که در سایه زیبایی‌های معشوق در تلاش‌اند. در نهایت، شاعر به ناپایداری عشق و زیبایی‌هایی که در کنار او وجود دارد، اشاره کرده و بیان می‌کند که عشق به معشوق همیشه در دل او خواهد ماند.