شمارهٔ ۲۰۶ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
ایا صدری که بی عون سخایت
ز زانو بر نمی دارد هنر سر
قضا با آسمان صد بار گفته‌ست
که از فرمان او بیرون مبر سر
کمان چرخ را بازوی حکمت
چو چنبر آورد در یکدگر سر
ز انعام تو دارد خون در رگ
هر آنکس را که باشد مغز درسر
بدان جبّه که پارم داده بودی
مرا بفراشتی از ماه و خورسر
همی گردد مرا در سرکه امسال
ستانم جبّه و دستار بر سر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان مشکلات و چالش‌هایی می‌پردازد که انسان در زندگی با آن‌ها روبه‌رو است. شاعر با استفاده از استعاره‌ها، داستانی از قدرت قضا و قدر و تأثیر آن بر سرنوشت فردی را روایت می‌کند. او به هنری که به انسان‌ها نیرو می‌دهد تا از مشکلات عبور کنند، اشاره دارد و از نعمت‌های الهی سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر با احساساتی از gratitude و شعف از لطف خداوند، بر لزوم حفظ اراده و پایبندی به راه صحیح تأکید می‌کند.