شمارهٔ ۲۰۹ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به انتقاد از وضعیت دختران و زنان در جامعه می‌پردازد. شاعر به توصیف حجاب و محدودیت‌هایی که بر روی دختران گذاشته شده است اشاره می‌کند و به جهل و خرافاتی که حول زنان وجود دارد می‌تازد. او به زشتی‌های رفتارهای نادرست اجتماعی می‌پردازد و از تصمیم‌گیری‌های نابخردانه‌ای که به زندگی زنان آسیب می‌زند، گلایه می‌کند. در نهایت، شاعر زندگی در چنین جامعه‌ای را به مرگ تشبیه می‌کند و به رسم‌های جاهلی اشاره می‌نماید.