شمارهٔ ۲۲۶ - ایضا له کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
بنده ات بود گرسنه پیرار
پار زن کرد و بچّه زاد امسال
لاجرم از نوایب حدثان
تیره دارد چو خال صورت حال
مثل بنده اندرین حالت
اینچنین گفته اند در امثال
تنگ بد حای موش در سوراخ
بست جاروب نیز بر دنبال
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از حالت سخت و دشوار زندگی خود صحبت می‌کند. او به گرسنگی و فقر اشاره می‌کند و به شرایطی که حاکم بر زندگی‌اش است، پرداخته است. در اینجا به حالتی مشابه موشی اشاره می‌کند که در سوراخی تنگ گیر افتاده، نشان‌دهنده محدودیت‌ها و دشواری‌هایی است که او تجربه می‌کند. این ابیات به نوعی کنایه‌ای از ناتوانی و کمبود منابع در زندگی هستند.