شمارهٔ ۲۷۷ - ایضا له کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
سرورا رسم تصوّف آن بود
کز تو می بیند دل اگاه من
تربیت بر سنة الله می کنی
زان که هستی پیر نیکو خواه من
جملگی از پیش من برداشتی
هر چه شاغل بد ز مال و جاه من
از شواغل چون مجرّد کردیم
آنگهی دادی به حضرت راه من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به توصیف حال و هوای خود در مسیر تصوف می‌پردازد. او بیان می‌کند که دلش از محبت خدا آگاه شده و در تلاش است تا بر اساس سنت‌های الهی تربیت شود. او به معلم یا مراد خود اشاره می‌کند که او را از وابستگی به مال و جاه برهاند و به او راهی به سوی حقیقت نشان دهد. در نهایت، شاعر از این‌که از مشغولیات دنیوی رها شده و به مسیر روحانی هدایت یافته، ابراز خوشحالی می‌کند.