شمارهٔ ۲۸۳ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
دو چیز من بدعا خواستم همی ز خدای
کمیّ عمر عدو و فزونی زر تو
یکی بدان که توانگر شوم ز نعمت تو
یکی بدان که شود بیش رتبتم بر تو
خدای هر دو به اقبال تو میسّر کرد
چنان که بود مراد و هوای چاکر تو
اگر چه حال دعا گو تفاوتی بنکرد
از آنچه بود مکن کم سعادت سر تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از خداوند دو درخواست دارد: نخست، کاهش عمر دشمنش و افزایش ثروتش، و دوم، رسیدن به ثروتی که او را توانگر کند و مقامش را در نزد خدا بالاتر ببرد. خداوند به خاطر لطفش هر دو خواسته را برآورده می کند، هرچند که دعاگو از نظر حال و وضعیت تفاوتی نداشته باشد. شاعر در پایان به این نکته اشاره می کند که نباید از سعادت و خوشبختی خداوند کم کرد.