شمارهٔ ۲۸۲ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
ای ز گردون بشرف برده سبق
وز عطارد بهنر برده گرو
در شب خطّ تو معنیّ دقیق
گشت انگشت نما چون مه نو
اگرت ابر بهاری خوانم
بمرنج از من و از جا بمرو
شاعران ژاژ چنین خود خایند
تو از این معنی در تاب مشو
تو که ثابت تری از کوه چو خس
مشو از هر بادی بیهده دو
نیک شو با من و اندر حق من
به بدی گفتن مفسد مگرو
وجه مرسوم من ار روشن نیست
بر تو سهلست طریقش بشنو
بستان داس هلل از گردون
پس بدان سنبله را سر بدرو
این چه بی رسمی و بی از رمیست
که فگندی ز فرازم در گو
جو پارینه و امسالینم
می برد اشتر و بر تو به دو جو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به هنری بودن و اهمیت فردیت اشاره دارد. شاعر به مخاطب می‌گوید که اگرچه ممکن است در نظر دیگران بی‌معنی یا غیرمعتبر به نظر بیاید، اما او باید به خود و اصالتش پایبند باشد. او از مخاطب می‌خواهد که به بدی‌ها توجه نکند و در حمایت از حق و حقیقت باشد. در نهایت، شاعر به جلوه‌های زیبایی طبیعت و لحظات زندگی اشاره کرده و می‌گوید که باید با امید و اعتماد به جلو حرکت کنیم.