نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹۰ - ایضا له کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

خواجگانی که پیش ازین بودند

عرض خود داشتند نیک نگاه

زر و سیم جهان همی دادند

تا نگویندشان حدیث تباه

خواجگانی که اندرین عهدند

با هجی گوی خویش بیگه و گاه

بزبانی فصیح می گویند

هر چه خواهی بگوی و سیم مخواه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر درباره خواجگان یا اشخاصی است که در گذشته و حال به حفظ اعتبار و جایگاه خود اهمیت می‌دهند. خواجگان گذشته برای جلوگیری از بدگویی، ثروت و زر و سیم می‌دادند. اما خواجگان کنونی با بی‌پروایی و به راحتی صحبت می‌کنند و دیگر به پول و ثروت اهمیتی نمی‌دهند. آنها به بیان افکار خود به طور آزادانه مشغولند.