شمارهٔ ۲۹۱ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به غم و دوری از وطن اشاره می‌کند و می‌گوید حتی اگر هزاران ثروت و زر و سیم در غربت باشد، باز هم دلش برای وطن و یادآوری آن بی‌نهایت غمگین است. هرچند که مردم برای زیبایی نرگس به طرز خاصی از سیم و زر استفاده می‌کنند، اما محبت و احساس همواره به خاک و ریشه آن نرگس وابسته است. بدین ترتیب، ارزش واقعی در خود وطن و یاد آن نهفته است.