شمارهٔ ۲۹۹ - وله ایضاً کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف حال و هوای خود در برابر مشکلات و مصائب می‌پردازد. او از خونی که در تن اعداد جاری است صحبت می‌کند و از کسانی که به دولت و قدرتی دست یافته‌اند. شاعر همچنین به عظمت و بخشش معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که امیدوار است که از جام‌های امید بنوشد. در نهایت، او به وضعیت خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر کار مرسوم را نمی‌دانی، حال او پوشیده نیست. این شعر ترکیبی از اندیشه‌های عمیق و احساسات شخصی شاعر است.