شمارهٔ ۳۰۱ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به وضعیت دشتی خشک و بی‌حاصل اشاره می‌کند که در آن، چاره‌اي جز کوشش و تلاش وجود ندارد. او از خداوند می‌خواهد که پادشاهی خون‌خواه را بفرستد تا آن دشت را مانند دشت‌های دیگر آباد کند و جوی خون را از آنجا بگذرانید. در نهایت، شاعر به عدد و افزایش تعداد آنها اشاره می‌کند و خواستار تقسیم و پخش آنها به صورت پاره‌پاره است.