شمارهٔ ۳۲۷ - و له ایضا کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعری در این متن به نقد برخی از بزرگان و رهبران جامعه می‌پردازد که به فساد و بخل آلوده‌اند. او بیان می‌کند که ظاهراً این افراد در دین و دیانت هم خیرخواه نیستند و حتی در غذا خوردن، به طمع لقمه دیگران، از مال دیگران بهره می‌برند. در نهایت، او به این نکته اشاره دارد که چنین افرادی نباید انتظار داشته باشند که از خود حلال باشند، در حالی که زندگی‌شان بر پایه ناحق است.