نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳۳ - ایضا له کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

کرده یی ژار با من انعامی

که کم و کیف آن تو خود دانی

رسم پارم همی دهی امسال

یا از آن داده هم پشیمانی

یا تمامست این کرم امسال

کآن پارینه باز نستانی؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به شخص دیگری اشاره می‌کند و به نوعی خواستار توجه و انعامی از اوست. او از این که آیا امسال نیز مانند سال‌های گذشته انعامی دریافت می‌کند یا نه، سوال می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که ممکن است طرف مقابل از انعامی که قبلاً داده، پشیمان باشد و از او خواسته می‌شود که به این مسأله فکر کند. به طور کلی، این شعر درباره امیدواری به دریافت کرم و لطف در سال جدید است.