شمارهٔ ۳۳۹ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از دوستی سخن می‌گوید که ظاهراً به او نزدیک است، اما در باطن منافق و دشمن است. این دوست همزمان رفتارهای دوگانه دارد؛ او هر لحظه می‌تواند خود را به نحوی نشان دهد که انگار حامی است، اما در حقیقت از او بد می‌گوید و به او آسیب می‌زند. شاعر به این تضاد رفتار اشاره می‌کند و از ریاکاری او ناراحت است.