شمارهٔ ۷۶ - دو دست قبول اندر آغوش کرد کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
هر گه شعری برم بر ممدوح
کند آنرا به نقد خود مجروح
من و ممدوح هر دو همکاریم
حال هر یک چو می شود مشروح
نیست زر در میان، همه سخنست
وزن بر ما ونقد بر ممدوح
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به نقد و بررسی اشعارش می‌پردازد و می‌گوید که هر زمان شعری برای ممدوح می‌نویسد، آن را به نقد خود بی‌رحمانه مورد بررسی قرار می‌دهد. او و ممدوح هر دو در این عرصه همکارند، اما هر یک از آن‌ها در موقعیت خود توضیحات خاصی دارند. شاعر تأکید می‌کند که در سخنانشان طلا یا ارزش مادی وجود ندارد و تنها وزن و نقد شعر اهمیت دارد.