شمارهٔ ۸۶ - وله ایضا کمالالدین اسماعیل
کمالالدین اسماعیل / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
بزرگوارا ایّام نیک خواه تو باد
میان مند اقبال جایگاه تو باد
بهر کجا که روی و ز هر کجا کآیی
سپاه حفظ الهی خفیر راه تو باد
عنایت ازلی در مجاری احوال
ز حادثات ترا ملجأ و پناه تو باد
سر معانی سبزی ز کلک زرد تو یافت
رخ امانی رخ از خط سیاه تو باد
بکاه برگی آنکس که جویند آزارت
ز ناتوانی و زردی چو برگ کاه تو باد
توقّعی که مرا هست اندرین دولت
علی المراد محصّل بفّر جاه تو باد
ز انزعاج ضروری عریر انصاری
مهاجوی شده در زمرة سپاه تو باد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر با آرزوی سلامتی و خوشبختی برای بزرگی است که در جایگاه خاصی قرار دارد. شاعر از خداوند میخواهد که همه جا همراه این بزرگوار باشد و او را از حوادث و مشکلات محافظت کند. همچنین، اشاره به زیبایی و معنویت دارد و از خداوند میخواهد که آرزوهایش به حقیقت بپیوندد و او را از ناامیدی و زحمتها برهاند. به طور کلی، شعر بر اساس دعا و طلب خوشبختی و حمایت divine نوشته شده است.