نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۶ - وله ایضا کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

بزرگوارا ایّام نیک خواه تو باد

میان مند اقبال جایگاه تو باد

بهر کجا که روی و ز هر کجا کآیی

سپاه حفظ الهی خفیر راه تو باد

عنایت ازلی در مجاری احوال

ز حادثات ترا ملجأ و پناه تو باد

سر معانی سبزی ز کلک زرد تو یافت

رخ امانی رخ از خط سیاه تو باد

بکاه برگی آنکس که جویند آزارت

ز ناتوانی و زردی چو برگ کاه تو باد

توقّعی که مرا هست اندرین دولت

علی المراد محصّل بفّر جاه تو باد

ز انزعاج ضروری عریر انصاری

مهاجوی شده در زمرة سپاه تو باد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر با آرزوی سلامتی و خوشبختی برای بزرگی است که در جایگاه خاصی قرار دارد. شاعر از خداوند می‌خواهد که همه جا همراه این بزرگوار باشد و او را از حوادث و مشکلات محافظت کند. همچنین، اشاره به زیبایی و معنویت دارد و از خداوند می‌خواهد که آرزوهایش به حقیقت بپیوندد و او را از ناامیدی و زحمت‌ها برهاند. به طور کلی، شعر بر اساس دعا و طلب خوشبختی و حمایت divine نوشته شده است.