شمارهٔ ۱۱ - و قال فی وصف البناء کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / ملحقات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
..... از ارم لطیف ترست
کعبۀ فضل و قبلۀ هنرست
گنبد او کلاه کیوانست
گرچه از روی وضع مختصرست
در ره پایداری ارکانش
کرده با کوه دست در کمرست
نه در او روزگار را تاثیر
نه بر او حادثات را گذرست
از پی نقشهای دیوارش
چرخ و خورشید لاجور دوزرست
راست گویی که از طریق نهاد
نسختی از بهشت هشت درست
مطلع آفتاب اقبالست
تکیه جای سعادت و ظفرست
صدر عالم درو ممکن باد
تا فلک را مدار برمدرست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به وصف مکانی به نام ارم می‌پردازد که آن را زیباتر از ارم لطیف و معبدی برای هنر می‌داند. گنبد این مکان به زیبایی شبیه کلاه کیوان است و علی‌رغم حجم کوچکش، به ثبات و استحکام ارکانش اشاره می‌کند. در این مکان، زمان و حوادث نتوانسته‌اند تأثیری بگذارند و دیوارهای آن نشان از آسمان و خورشید دارند. اینجا به‌عنوان بهشت روی زمین و محل خوشبختی و پیروزی توصیف شده و امیدواری برای آینده‌ای روشن را به تصویر می‌کشد.