شمارهٔ ۱۱۳ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن بت که سوی دهانش رهبر سخنست
نسرین بر و پسته لب و شکّر سخنست
بوسه ز دهان او کجا دارم چشم؟
چون با لب او مرا سخن در سخنست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به زیبایی و جذابیت شخصی اشاره دارد که سخن از دهانش می‌آید و لب‌هایش همچون نسرین و پسته شیرین و خوشمزه‌اند. شاعر برای بیان احساسات خود، به بوسیدن او اشاره می‌کند و می‌گوید که وقتی با او صحبت می‌کند، تمام کلامش شیرین و دلپذیر است.