شمارهٔ ۱۲۴ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و ناتوانی شاعر در برابر معشوق است. شاعر می‌گوید که سرنوشتش در زیر پای معشوق خوابیده و زندگی‌اش با وجود عشق به او، همچنان در ناامیدی و غم گذشته است. دور معشوق جای نام نیک و پویایی نیست و در دوران غم و فاصله از او، هیچ نشانه‌ای از شادی وجود ندارد. به طور کلی، این اشعار حسرت و غم ناشی از عشق را به تصویر می‌کشد.