شمارهٔ ۱۵۱ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بی‌نظمی و آشفتگی اوضاع زمانه اشاره دارد و می‌گوید که مانند چوپانانی که از گله نگهداری کنند، در این دنیا کسی نیست که سر و سامانی به امور بدهد. همچنین از خواننده می‌خواهد که به غم‌های بیهوده توجه نکند، زیرا عمر انسان نیز کوتاه و محدود است.