شمارهٔ ۱۷۰ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
وقت سحرش چو عزم رفتن بگرفت
دل را غم جان رفته دامن بگرفت
اشکم بدوید تا بگیرد راهش
در وی نرسید و دامن من بگرفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از لحظه‌ی سحر و آغاز سفر گوینده صحبت می‌کند. وقتی وقت رفتن فرامی‌رسد، دلش از غم فراق می‌سوزد. او اشک می‌ریزد و سعی می‌کند که به معشوق برسد، ولی در نهایت از او دور می‌شود و غم جدایی را در دلش حس می‌کند.