شمارهٔ ۱۷۴ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به شادی و غم اشاره می‌کند. او می‌گوید که شادی مانند افسانه‌ای دل‌انگیز است و غم به زندگی‌اش وارد شده واست او را در خود گرفته است. اگر دلش نمی‌خواست خانه‌اش تاریک باشد، اشکی که از چشمانش می‌ریزد، به هر جایی که می‌رود، او را همراهی می‌کند.