نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹۹ کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای داده مرا جان و جوانی بر باد

دادم ز پی تو سوزیانی بر باد

در هر سخنی چو باد می آویزی

تا چون سخنم همی نشانی برباد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عمیق و فداکاری عاشقانه اشاره دارد. گوینده از جان و جوانی‌اش برای محبوبش می‌سوزد و نشان می‌دهد که عشق او مانند باد در هر سخن و عملش جاری است. همچنین، با اشاره به اینکه سخنانش همچون باد در فضا پخش می‌شود، بیان می‌کند که عشق و اشتیاقش بی‌حد و مرز است.