نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹۷ کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از بس که سوی چمن برد بوی تو باد

وز بس که کند گل ز دور خار تو باد

تا لاجرم آزادی سر تا پایت

در دست و زبان سوسن و سرو افتاد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و اثرگذاری حضور معشوق در طبیعت می‌پردازد. باد بوی او را به چمن می‌آورد و گل‌ها را به دور از خارها می‌کشاند. در نهایت، زیبایی و آزادی او به قدری است که در هر گوشه و کناری، از سوسن و سرو گرفته تا دیگر عناصر طبیعت، حس می‌شود.