شمارهٔ ۲۱۰ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از عدم موفقیت و بدشانسی خود سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که روزی از فلک کمکی به او نرسیده و بخت خوش هیچ وقت به او روی خوبی نشان نداده است. همچنین، او به شب‌های بی‌خوشی و غصه اشاره می‌کند که در آن نتوانسته حتی یک لحظه شادابی را تجربه کند و همواره با غم‌های فراوان مواجه بوده است.