شمارهٔ ۲۱۶ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلفت که زروی باز پس می افتد
در پای تو چون من بهوس می افتد
چشم تو که عالمی نیفتد در وی
مستت از آن در همه کس می افتد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت زلف مخاطب اشاره می‌کند و می‌گوید وقتی زلف او برمی‌افتد، او نیز مانند دیگران به او دل می‌بازد. همچنین، چشم‌های محبوب به قدری جذاب و تاثیرگذار هستند که همه را مجذوب خود می‌کنند. به عبارتی، زیبایی و جذابیت محبوب باعث دل باختگی دیگران می‌شود.