شمارهٔ ۲۱۸ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون غنچۀ گل در تک و پو می افتد
از شاخ بهر باد فرو می افتد
ز آغاز و سرانجام همی اندیشد
وز آمد و شد خنده برو می افتد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ضرورت و زیبایی زندگی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که مانند غنچه گل که به‌دلیل باد سقوط می‌کند، انسان‌ها نیز در معرض تغییرات و نوسانات زندگی قرار دارند. او به تفکر درباره آغاز و پایان زندگی پرداخته و به این نتیجه می‌رسد که در نهایت، باید با خنده روی این مسائل مواجه شد.