شمارهٔ ۲۳۹ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن ماه که چرخ بر رخش مهر آرد
نقاش ازل مثل رخش ننگارد
دی گفت زقامتم خجل گردد سرو
ای سرو ، مگو هیچ ، که قدش دارد؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی و شکوه ماه و باغی از سروها پرداخته است. شاعر می‌گوید که وقتی ماه بر چهره‌اش نور می‌تاباند، نقاشی ازلی او را نمی‌نگرد. او به سرو می‌گوید که نباید احساس خجالت کند، زیرا قد و زیبایی‌اش در خور توجه است. این بیان نشان‌دهنده‌ی احترام به زیبایی و عظمت طبیعی است.