شمارهٔ ۲۴ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
می آمد و می رفت پیاله بر ما
تا خون بنماند در رگ و ساغر ما
چون چشم خروه بس که شد در سرما
چون تاج خروه لعل شد افسرما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تکرار و گذر زمان اشاره دارد که همچون پیاله‌ای به ما می‌آید و می‌رود، تا جایی که دیگر هیچ اثری از خون در رگ‌ها و نوشیدنی در ساغرهایمان نماند. همچنین، شاعر به تغییر و تحول در وضعیت اشاره می‌کند که به دلیل سرما و سردی، مانند چشمی که در سرما می‌ماند، دچار تغییراتی می‌شود.