شمارهٔ ۲۵۹ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غنچه‌ای که صبح از خواب بیدار شد، با شرم و خجالت شکوفا شد و چهره‌اش به رنگ آتش درآمد. او متوجه شد که هنوز جوان و ساده‌دل است، بنابراین با دو یا سه تکه زر او را خوشحال کرد.