شمارهٔ ۲۶۶ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقش اشاره دارد. او از شب گذشته یاد می‌کند که معشوق با زلف‌های پریشانش بازی کرده و لب‌های او را بوسیده است. شاعر بعد از این بوسه، به خواب می‌رود و معشوق به او می‌گوید که این خواب شیرین است و او را شکرگزار آن خواب می‌داند.