شمارهٔ ۲۷۰ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به غم و نارضایتی اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که اگر غم زشت و ناخوشایند باشد، نمی‌توان شیرینی و زیبایی را در آن جستجو کرد. همچنین صبح و زندگی جدید که هر لحظه فرصت تازه‌ای را نمایان می‌کند، تنها زمانی ارزشمند است که به «آب حیات» دست یابیم و از آن بهره‌مند شویم. در واقع، ظاهراً زندگی بدون معانی عمیق و خوشی واقعی، بی‌فایده و بی‌ارزش است.