شمارهٔ ۲۷۸ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش پرداخته است. او از چهره‌ی محبوبش که مانند ماه می‌درخشد و عطر خوش مشک را به یاد می‌آورد صحبت می‌کند. همچنین، شاعر اشاره دارد که عشق او مانند سکه‌ای در دارالضرب، ارزشمند و گرانبهاست و در شب دوش (شب گذشته) به خاطر او افکار و احساساتش را مانند طلا بیان کرده است.