شمارهٔ ۲۸۳ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به وضعیت چشم شاعر اشاره دارد که با زیبایی و فریبندگی خود دیگران را تحت تاثیر قرار می‌دهد. چشم او نه تنها به زیبایی‌ها نگاه می‌کند بلکه به راحتی از دزدی و خونریزی نیز پرهیز نمی‌کند. گاهی با نگاهی به پسر خوش‌تیپ، دل‌ها را می‌رباید و گاهی با دلی رنجیده، اشک و خون می‌ریزد.