نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۸۵ کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

مشکین خطی از بعب تو بر می خیزد

سودا بشب از دل قمر می خیزد

دیدم که شکر ز شام خیزد بسیار

این شام عجب که از شکر می خیزد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به زیبایی و لذت‌های عشق و زیبایی پرداخته‌اند. شاعر از زیبایی چهره‌ی معشوق و احساساتی که از آن به وجود می‌آید سخن می‌گوید. مشکی که از بعب (شاید به معنای بوسیدن یا آغوش) برمی‌خیزد و شیرینی خود را از شب دریافت می‌کند، نشان‌دهنده‌ی زیبایی و جذابیت معشوق است. شاعر حتی اشاره می‌کند که شام (شب) هم به اندازه‌ای زیباست که شکر از آن برمی‌خیزد، که خود بیانگر شگفتی‌ها و لذت‌های شب و زیبایی معشوق است.