شمارهٔ ۲۹ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به عشق و شوقی که به شراب و لذت‌های آن دارد، اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که جان را فدای لب خندان شراب کرده و زندگی‌اش کاملاً به نوشیدن شراب وابسته است. همچنین، ارتباط عمیق بین روح و شراب را توصیف می‌کند، به گونه‌ای که هم جان به دنبال ساغر می‌گردد و هم خود ساغر به جان نزدیک است.