شمارهٔ ۲۹۳ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آنرا که دل از غمی مشوّش باشد
باد سحرش آب بر اتش باشد
دوشم سحری باد زنو جانی داد
بیمار که جان چنین دهد خوش باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احوال شخصی می‌پردازد که دلش پر از غم و نگرانی است. در باد سحر، احساس آرامش و امیدواری را تجربه می‌کند و گویی که آب، بر آتش غم او می‌ریزد. شاعر از این می‌گوید که اگر کسی در دوران سختی بتواند جانش را به آرامش بسپارد، این خود خوشایند است.