شمارهٔ ۳۱۲ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با ذوق لب تو باده گر می کوشد
میدانم بیقین که خون رز می جوشد
نی نی که خود از شرم لبت دختر رز
رنگ آوردست و رخ بکف می پوشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت لبان معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او می‌گوید که وقتی لب‌های او به نوشیدنی مشابه باده نزدیک می‌شود، از زیبایی و شرمش، گل رز خونی را به یاد می‌آورد. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که دختر رز به خاطر شرم خود، رنگش را پنهان کرده است. به طور کلی، سخن از زیبایی و جذابیت ظاهری است که احساسات عمیق‌تری را در دل خود نهفته دارد.