شمارهٔ ۳۲۵ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به باد صبا سوگند می‌خورد و از او درخواست می‌کند که پیامی از او را به معشوق برساند. او از باد می‌خواهد که لطف کند و او را از غم و دردی که در آن گرفتار است، رها کند و در عوض، شکر نعمت‌هایی که ندارد را به جا آورد.