شمارهٔ ۳۲۸ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
پروانۀ تو عمید اصلاً بنخواند
شمعی که تو افروخته بودی بنشاند
چندانکه درین باب سخن می گفتم
می راند مرا چون بزو یک بز بنراند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از موضوع پروانه و شمع صحبت می‌کند. پروانه، نماد عشق و عاشقی است، اما در اینجا به شکلی اشاره می‌کند که پروانه به عشقش (شمع) بی‌اعتنا شده و نمی‌خواند. شاعر همچنین بیان می‌کند که هر چه بیشتر درباره این موضوع صحبت می‌کند، بیشتر از سوی عشقش طرد می‌شود، همچون بزی که از گله دور می‌شود. این شعر در واقع به تنهایی و ناامیدی عاشق اشاره دارد.