شمارهٔ ۳۴ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به حال و هوای ناله و آشفته‌گی شب اشاره دارد. در این شب، نه آرامش وجود دارد و نه هوش؛ همه در حال غم و اندوه هستند. شاعر در شب گذشته لحظات خوشی را تجربه کرده که به نظر می‌رسد این خوشی با یادآوری معشوقش بوده است، اما اکنون همه چیز تغییر کرده و او احساس ناراحتی می‌کند.