شمارهٔ ۳۹ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آزرده چو شد ز زخم نشتر دستت
از کردۀ غمزه برد کیفر دستت
گر چشمۀ خون گشت روان بر دستت
نشگفت چو باشد دلم اندر دستت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از درد و رنجی که از عشق و غمزه معشوقش می‌کشد سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که زخم‌های این عشق مانند نشتر بر دلش فرود می‌آید و اگرچه خون از دستش می‌ریزد، اما باز هم دلش نسبت به معشوق وفادار و در دست اوست. این بیان، نشان‌دهنده عمیق‌ترین احساسات و وابستگی‌های عشقی است.